16 september 2026 – Gewoon even gelukkig
Om zeven uur ’s morgens zat ik in het ondiepe gedeelte van het zwembad in Kilmore. Tas was alweer op weg naar haar werk; we hadden net lekker samen gesport. Buiten begon de zon voorzichtig aan de dag en ik zat daar gewoon even niets te hoeven.
Met mijn oortjes in luisterde ik naar Amy Winehouse, Our Day Will Come. Veel van haar teksten zijn niet bepaald vrolijk en als ik aan haar leven en haar veel te vroege einde denk, zit daar iets triests omheen. Toch raakt haar stem me op een prettige manier. Misschien juist door dat randje.
Another wonderful day at Benalla Gliding Club! 🛩️☀️
Today started with a closer look at the club’s old winch. A wonderful piece of old-school technology, operating with just a single cable! It was operated by Andrea, a lovely young fellow with Italian roots who has found his way Down Under.
Then Matt checked me out on the Duo Discus, and I was ready for something special: taking to the skies with my love, Natasja. ❤️
We enjoyed an almost four-hour flight together, exploring the skies around Benalla. What a wonderful way to spend an afternoon!
We were the last to land, but our fellow glider pilots had thoughtfully left the ute and all the equipment needed to bring the Duo Discus back to the hangar.
After cleaning the glider and closing those enormous hangar doors, we were running a little late for dinner.
But there was still a plate of delicious BBQ meat and salads waiting for us, accompanied by a lovely glass of Chardonnay and the company of our new gliding friends.
Sitting there together, sharing stories and laughter after such a beautiful day in the sky, I couldn’t help thinking:
What more could you possibly wish for?
Voor dat moment probeerde ik maar niet te denken aan hoe zwaar haar leven soms moet zijn geweest. Ik keek naar het water, naar het ochtendlicht en dacht aan Tas die alweer onderweg was. En ineens voelde ik het heel sterk: ik ben gelukkig. Niet omdat alles perfect is, maar omdat er op zo’n gewone ochtend eigenlijk heel veel goed is.
Een warm zwembad, muziek in mijn oren, samen sporten, iemand van wie ik hou, en een nieuwe dag die net begonnen is. Soms heb je niet meer nodig om je rijk en gezegend te voelen.
9 september 2026 – Dertig jaar zonder mama
Anita stuurde deze foto. Al dertig jaar zonder mama. Papa ligt hier al veel langer en ook Nicolle, nummer vier van onze negen, heeft hier uiteindelijk een plekje gekregen. Een deel van haar as werd verwerkt in het gedenkwerk dat Monique voor haar maakte.
Zelf heb ik nooit zoveel met een graf gehad. Voor mij zitten de mensen van wie je houdt vooral in je herinneringen. Toch krijgt deze plek door de jaren heen steeds meer betekenis. Misschien omdat hier niet alleen papa, mama en Nicolle samenkomen, maar ook wij, de negen kinderen, telkens weer even met elkaar verbonden worden.
En als ik naar deze foto kijk, denk ik ook aan Anita. Onze oudste. Zij is vaak degene geweest die verantwoordelijkheid nam wanneer dat nodig was: dingen regelen, zorgen dat iedereen gehoord werd en de familie bij elkaar houden. Niet met veel lawaai, maar gewoon omdat iemand het moest doen.
Lieve Anita, misschien zeg ik het niet vaak genoeg: ik zie dat. Ik zie hoeveel zorg en verantwoordelijkheid jij door de jaren heen hebt gedragen. Niet alleen voor papa en mama en voor Nicolle, maar ook voor ons allemaal. Jij bent niet alleen onze oudste zus; je bent op veel momenten degene geweest die de draad vasthield wanneer die dreigde los te raken.
Deze bloemen bij het graf zijn daarom voor mij niet alleen een herinnering aan wie we verloren hebben. Ze herinneren me ook aan wat er nog wél is: broers en zussen die elkaar, ondanks afstand, tijd en alles wat een leven met zich meebrengt, nog steeds weten te vinden.
Misschien is dat uiteindelijk wat familie is: niet dat je altijd bij elkaar bent, maar dat er ergens een draad blijft lopen die nooit helemaal breekt.
Het is alweer 2026. Mijn avontuur Down Under bracht me van Lyon naar Armidale, waar ik dochter Katinka en haar gezin mocht ontmoeten. Met vervoer geregeld vertrok ik daarna naar Lake Keepit Gliding Club om full member te worden. In vijf vluchten maakte ik ruim twaalf uur en bereikte ik meerdere keren ongeveer 11.000 voet. Daarna ging de reis verder naar mijn nicht Lotte in Sydney, vanwaar ik de stad verkende, en vervolgens naar Albury, waar mijn volle neef Henk samen met Sue een groot landgoed beheert. In Kilmore ontmoette ik Natasja opnieuw, die ik al ongeveer 25 jaar ken. We konden het meteen goed met elkaar vinden en trokken samen op pad, onder andere naar neef Jan in Melbourne en naar Mary-Lou, de zus van Dominique, met haar man en dochter.
Mijn avontuur in Australië is begonnen. Het verslag houd ik bij op Polarsteps en hier op deze website, onder Tas & Tom Down Under.
20e Flixbus Lyon, vliegen naar Parijs, Singapore, Sydney aankomst Armidale 22e om 10.00 uur
19e E bike ingeleverd, Renault Master naar Karin gebracht, laten schorsen door Judit, klaar voor vertrek Down Under
12e, was gedraaid opgeruimd, geveegd, gedweild, zand gehaald en 2 betonblokken met Cyrille bij Point P een bouwbedrijf, achter PC
11e reis geboekt naar Australië, discussie en film gekeken met dochter, wind mee berg af meer als 50 km per uur op de gehuurde e bike voor boodschappen en/of zwembad, ga ik vaker doen een maand huren bevalt goed, met Volvo V40 naar Vichy zwemmen en ophalen spullen die bij mijn Ka 6 ( zweefvliegtuig) horen.
Als ik vanuit mijn woon-/slaapkamer naar rechts kijk, zie ik het balkon van Mélinda’s slaapkamer. Zij woont daar met haar moeder. Af en toe hebben we contact.
21 oktober 2025 – Thiers
Ik heb in Thiers een e-bike gehuurd. Gisteren ben ik ermee op en neer naar het zwembad geweest: 16 kilometer. Bergop was geen probleem en het was heerlijk fietsen. Jammer genoeg zijn de wegen hier nauwelijks fietsvriendelijk en soms zelfs gevaarlijk.
20 oktober 2025: Mélinda is op avontuur, via Barcelona naar Wenen. Levi, een 27-jarige jongeman uit Hongarije die we kennen van het zweefvliegen, heeft haar opgehaald. Ze hebben een druk programma. Ik hoop dat alles goed gaat; toch spannend wanneer je kind haar vleugels uitslaat en haar eigen weg gaat.
14 juni 2025: Mélinda en ik zijn naar de hippodrome in Vichy geweest.
het was een interessante ervaring, een aparte wereld, 8 drafraces over een afstand van 2800 meter, we konden gokken, er werd gedanst in klederdracht en muziek uit de tijd van napoleon
15 januari 2009, 05.00 uur: Mélinda geboren in het ziekenhuis van Beaumont. Het blijft een wonder.
27 april 2025: Gemigreerd naar Frankrijk.
Mijn dochter Katinka was in april op bezoek vanuit “down under”, Australië; een geslaagde gebeurtenis waar ik enorm van heb genoten en haar twee zonen, Sid en Kayce heb mogen ontmoeten als opa.
19 januari 2025: Anita, mijn oudste zus, werd 70 jaar en we hadden een gezellig feestje.
29 December 2024: Mélinda en John zijn weer veilig thuis in Thiers. We hebben een hele gezellige kerst gehad met zijn vieren.
Eind November 2024: Wat gaat de tijd toch snel! Mélinda, mijn dochter, komt met kerst op bezoek, waar ik erg naar uitkijk. John, de buurman in Frankrijk, komt ook, dus dubbel plezier. Ik wens iedereen een fijne kerst en een goed oud en nieuw toe, op naar 2025!
13 September: Correctie: 28 Augustus – Dochterlief is terug naar Thiers gegaan en veilig aangekomen. Ze is druk met school en het leven. Hier in Venlo is weinig nieuws; we proberen de douche af te maken. We hebben nu 7 zonnepanelen, en volgende week gaan we naar Asperden om te zweefvliegen.
22 Augustus 2024, terug van onze zomervakantie
in april zijn een collega van de ambulance en een kennis in de zweefvliegwereld zijn onlangs overleden, dat komt hard binnen.
was bezig met de electrische aanleg van de huishoud accu in de Camper , het was 28 juli klaar !
Dinsdag 11 Juni, op eigen titel verder, de “zaak” FAET is verleden tijd, op deze website vind je wat ik met de wereld wil delen.
Bijvoorbeeld dat ik afgelopen zondag meer als 6 uur heb gevlogen op een oldtimer uit 1963, het was een heerlijke vlucht, vanwege de harde wind moest ik hard werken op bovenwinds te blijven
24 maart 2024 alles is vergankelijk website bijgewerkt
25 jan geen nieuws is goed nieuws, website updaten, ik vraag me af waarom je (persoonlijke)zaken of je mening zou willen delen op het World Wide Web .. alles wat je zegt kan tegen je gebruikt worden, jezelf wat wijsmaken in de illusie dat de “onbekende ” geïnteresseerd is, nee doe het vooral voor jezelf en zie als een therapie om dingen die je bezig houden van je af te schrijven
05 jan 2024 ben weer op facebook en messenger, Ik was gestopt met Linkedin, facebook, messenger, Instagram, ik haat ongevraagde “reclame ” , ik druk de volume knop omlaag als er een reclame blok is bij een TV programma waar ik naar zit te kijken en ga wat anders doen( je kunt niet altijd door scrollen) maar helemaal ontkomen doe ik er niet aan, om bij te blijven kijk ik de high liners nieuws van de NOS en andere actualiteiten programma’, echter de woke, WEF bij de publieke omroep druipt er vaak zoveel van af dat ik het niet altijd kan opbrengen om te kijken, ik doe echt mijn best om ook andere meningen aan te horen en niet alleen in mijn eigen bubble te leven, mei 2025, nog eens gestopt maar ik ben verslaafd aan het netwerken via facebook in juni toch weer begonnen met facebook en messenger, geen linkedin en instagram meer toch iets ..
helaas ontkom ik niet aan de advertenties van bijvoorbeeld youtube, ik wens aan social media geen geld uit te geven, helemaal ontkom ik er niet aan
ik ben ervan overtuigd dat alles in deze wereld om geld draait, de macht van het woord, mogelijk gemaakt door geld, en de kennis die we hebben over hoe het menselijk brein in generale zin “de wereld draait door”
sept 2023 Het stemmen is achter de rug.. kwestie van lange adem .. waar gaan we heen.. koude oorlog is terug, wellicht WW III, opnieuw activeren dienstplicht, verdampend pensioen, armoede honger, geen schoon drinkwater, lastige vragen… ik gebruik de feitenkennis tools Hans Rosling Gapminder om te relativeren, het gaat veel beter met de wereld dan 100 jaar geleden, er is echter geen reden om achterover te leunen, er is nog genoeg te doen.
Ga stemmen ook als je geen vertrouwen hebt in het systeem. Ik stem @FVD, ben van mening dat verschillende zaken anders moeten en dat gaat niet lukken via het Rutten kartel, ik hoop dat de FVD de komende jaren groter en groter zal worden om uiteindelijk het verschil te kunnen maken. https://fvd.nl/standpunten
Na 13 jaar is Mark Rutte zwaar over zijn houdbaarheidsdatum heen. Alle idealen die hij ooit zou hebben gehad heeft hij, samen met talloze van zijn eigen bewindspersonen, geslachtofferd om aan de macht te blijven. VVD en CDA zijn verworden tot banale machtspartijen die volledig zijn losgezongen van Nederland. Ze hebben de klimaat- en woke-agenda van D66 en GroenLinks overgenomen. Ze hebben de grenzen wagenwijd opengezet en hebben álle immigratierecords verpulverd. Ze zijn bezig met allerlei internationale belangen van de Europese Unie, het World Economic Forum en NGO’s. Bezig met aanzien en status. Met macht. Maar niet met de Nederlandse bevolking.
vrije geest en verleggen van mijn focus
Eindelijk heb ik de tijd om me te bezinnen, na te denken, boeken te lezen, beter laat als nooit zou mijn vader zeggen, ik mag er van mezelf zijn, ik doe er toe en maak verschil,
Gezellig van gedachte wisselen, luisteren naar een andere mening, belangrijk is het gesprek te voeren met hetzelfde referentiekader, kennis is macht.
politiek: boeken van Harari, Sapiens, Homo Deus, Feitenkennis van Hans Rosling, de meeste mensen deugen van Rutger Bregman, meer recentelijk de ravage van 10 jaar Rutte Thierry Baudet , coronabedrog, De Gideonsbende, De gifbeker van Jan Bonte
persoonlijke info
Ik woon in Frankrijk, voor meer informatie neem aub contact met me op
Privacybeleid
Tea Table
dit is het meest vrolijke schilderij van Oleg, ik heb het gevoel dat deze kunstenaar een donker kijk heeft op het leven, hij schilderde dit tijdens een ontmoeting met zijn collega Alexander Danliov
Ik hou van dit schilderij prachtig die heerlijke pastel kleuren, ik zie 2 mensen samen aan de tafel, er is geen interactie dat is niet nodig, ze begrijpen elkaar
Kunst .. ik geef er niet zo veel om
Wie is de schilder ?
het kunstwerk is te zien in Venlo
Ontmoeting
Tijdens een expositie in de kunstgalerij IROK kon ik beide kunstenaars ontmoeten, we hadden een leuk gesprek
S.Giorgio e principessa
Website van Danilov ↗
Alexander Daniloff
Ridder op zijn hobbelpaard – de prinses achterop, gered van de draak
Het schilderij is van Alexander Daniloff. Zijn fantasierijke beeldtaal en zachte pastelkleuren spreken me aan.
Voor mij gaat dit schilderij niet alleen over een ridder, een prinses en een draak. De ridder zit niet op een machtig strijdros, maar op een hobbelpaard. Juist daardoor raakt het me: je hoeft niet sterk, rijk of perfect voorbereid te zijn om iets voor een ander te betekenen. Soms heb je alleen moed, fantasie en de wil nodig om verder te gaan.
De prinses achterop voelt voor mij niet als een trofee, maar als vertrouwen: samen weg van de draak – van angst, verlies en tegenslag. Misschien hebben ze de draak niet eens verslagen; misschien zijn ze er gewoon samen aan ontsnapt. En soms is dat al genoeg. De zachte kleuren houden het verhaal licht en speels. Het herinnert me eraan dat het leven niet perfect hoeft te zijn voordat je verder kunt. Misschien is vrijheid wel precies dat: niet wachten tot alle draken verdwenen zijn, maar iemand achterop nemen en samen verder rijden.