VAN PUK TOT VRIJHEID · HOOFDSTUK 14

Tas & Tom Down Under

Een nieuw leven aan de andere kant van de wereld

Australië was jarenlang vooral een bestemming. Een land om naartoe te reizen. Om familie te bezoeken. Om te vliegen. Om rond te kijken. Via Lake Keepit, Benalla en Geelong kreeg het land steeds meer gezichten, vrienden en vertrouwde plekken.

Ik had niet verwacht dat het uiteindelijk een plaats zou worden waar ik serieus over een toekomst zou nadenken.

Down Under

Australië voelde vanaf het begin groot. Niet alleen geografisch. De wegen. De afstanden. De luchten. De ruimte.

Europa is compact. In Australië kun je uren rijden en het gevoel hebben dat er nauwelijks iets verandert. En toch voelde het opvallend snel vertrouwd.

Natasja

En toen kwam Natasja.

Sommige mensen komen je leven binnen op een moment waarop je eigenlijk niet meer bezig bent met zoeken. Dat was misschien juist de kracht ervan.

Geen zorgvuldig uitgedacht plan. Geen lijst voorwaarden. Gewoon twee mensen die elkaar tegenkomen.

Onze eerste ontmoeting was op 13 januari 2026. Wat daarna gebeurde ging sneller dan ik ooit had kunnen bedenken. Niet gehaast. Maar vanzelfsprekend.

Kilmore

Kilmore werd thuis. Niet mijn eerste thuis. Misschien ook niet mijn laatste. Maar wel een plaats waar ik wakker kan worden en denken: ja. Hier hoor ik nu.

We bouwden geen sprookjesleven. We deden gewone dingen. Boodschappen. Koffie. Zwembad. Auto’s. Energiecontracten. Een batterij voor het huis. Plannen maken. Discussies. Lachen.

En samen kijken hoe we het leven praktisch konden organiseren. Juist daarin zit liefde vaak verborgen.

Samen vliegen

Dat Natasja mee de lucht in ging, maakte het extra bijzonder.

Voor mij is zweefvliegen al zo lang onderdeel van het leven dat ik bijna vergeet hoe vreemd het voor een buitenstaander kan zijn. Je stapt in een smalle cockpit. Iemand trekt je omhoog. Dan laat je los. En ineens is er niets meer dan lucht.

Dat samen kunnen delen betekende veel.

Een nieuw begin op mijn leeftijd

Er bestaat misschien een idee dat je na je pensioen vooral moet afbouwen. Rustiger aan doen. Minder plannen. Minder veranderen.

Mijn leven liep anders.

Op mijn negenenzestigste zat ik juist midden in een emigratieplan, nieuwe clubs, nieuwe vrienden, nieuwe vliegtuigen en een nieuwe relatie.

Misschien is leeftijd minder belangrijk dan nieuwsgierigheid. Zolang je nog ergens zin in hebt, is er beweging.